Gözyaşlarımı yüzümden dökülürken arada seni seçmeye çalışıyorum.Bana odanın en karanlık ama bi o kadarda masum yerinden bakıyorsun yarı nefretle.Git diyorsun bir yandan da.Ama gidemiyorum ki.Ellerimde parmaklarımı bükecek kadar bile derman kalmamışken.Kalbimin içine erimiş demirle adını yazarken nasıl gidebilirim?Ama git diyorsun...
Sil diyorsun arada.Teninden parmak izlerimi silmemi istiyorsun.Ama bunu kendi ellerimle yapacak kadar karaktersiz olmadığımıda biliyorsun.Çünkü korkuyorum başka bir parmak izi geçebilir diye yerine.Korkuyorum anlıyor musun?Ben ömürüm boyunca bir daha öyle dokunamayacağımı bilirken bunları başkasına sildirmenden korkuyorum.Bu sebepten haykırıyorum gökyüzüne.Bu yüzden yalvarıyorum tüm tanrılara.Yalvarıyorum ki unut sana dokunduklarımı.Unut ki yerine başka kimse geçemesin dokunuşlarımın!
Tanrısızlığın binbir çeşidini yaşıyorum sayende.İbadet etme anlayışım hızla değişiyor ve sonlar hep sana bağlanıyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder